بر اساس تازهترین دادههای تجمیعی هرانا در روز سیوچهارم از آغاز اعتراضات، مجموع جانباختگان تأییدشده به ۶۵۶۳ نفر رسیده که از این تعداد ۶۱۷۰ نفر معترض، ۱۲۴ نفر کودک زیر ۱۸ سال، ۲۱۴ نفر نیروهای وابسته به حکومت و ۵۵ نفر غیرنظامی-غیرمعترض هستند. ۱۷۰۹۱ مورد کماکان در دست بررسی قرار دارند. شمار مصدومان غیرنظامی ۱۱۰۲۱ نفر، مجموع بازداشتها ۴۹۰۷۰ مورد، بازداشت دانشجویان ۸۰ مورد، پخش اعترافات اجباری ۲۸۹ مورد و احضار نهادهای امنیتی ۱۱۰۲۷ مورد گزارش شده است
ما به عنوان کانون صنفی معلمان تهران ، ضمن تسلیت به ملت داغدیده، صراحتاً اعلام میکنیم که با تمام وجود کنار مطالبات عدالتطلبانه و آزادیخواهانه مردم ایستادهایم و وظیفه اخلاقی و مدنی خود میدانیم که بخشی از فرآیندِ رسیدن به دموکراسی، حقوقبشر و عدالت اجتماعی در کشورمان باشیم.
پاسخ پرسش آغازینی که پیش کشیدم همین است: کشتار آنگاه به آغاز تاریخ تازه بدل میشود که مردم در خونِ ریختهشده حقیقت قدرت را ببینند اما اجازه ندهند با خشم به آینۀ همان منطقِ سرکوب بدل شوند. اگر این خون به کینه و انتقام نینجامد و به آگاهی راه ببرد، از دل کشتار میتوان تولد یک «ما»ی زنده و همبسته را دید.
این مرگامرگ، جامعهی سوگوار و زخمخورده را چنان در بهت فرو برده که گویی تغییر بنیادین وضع موجود با ارادهی مردم ناممکن است. ابعاد هولناک جنایات حکومت، راه را بر حضور قدرتهای استثمارگر گشوده تا تاریخ استعماری خونبار خود را پشت نقاب «منجی» پنهان کنند و نصیبی از هنگامهی خون و خیزش مردم بردارند. بیتردید آنان که رویای آزادی را به مداخلهی نظامی گره زدهاند، بنیاد عمارت خود را بر ویرانههای این سرزمین میخواهند. سرنوشت محتوم مردم آن نیست که میان ارتجاع حاکم و قدرتهای استثمارگر و کارگزارانشان یکی را برگزینند. تاریخ برخاستنها و سرکوب شدنها و دوباره برخاستنها نشان داده است که نیرو و ارادهی مردم بهجانآمده از فساد و تبعیض و نابرابری از میان نخواهد رفت، آگاهانه سازمان خواهد یافت و خود را بر صاحبان قدرت و سرمایه تحمیل خواهد کرد. این مردماند که سرنوشت خود را تعیین میکنند.
