ثقل زمین کجاست من در کجای جهان ایستاده‌ام؟ با باری از فریادهای خفته و خونین ای سرزمین من! من در کجای جهان ایستاده‌ام...؟ چهل‌ونُه سال پیش در سحرگاه ۲۹ بهمن ۱۳۵۲ خسرو گلسرخی، شاعر و نویسنده و روزنامه‌نگار انقلابی، به همراه هم‌فکرش کرامت دانشیان به جوخه‌ی اعدام سپرده شدند.

کانون نویسندگان ایران

داود رضوی، عضو هیات‌مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد، که ۵ مهر ماه ۱۴۰۱ بازداشت شده است، هم چنان بلاتکلیف در زندان تهران بزرگ نگهداری می‌شود و با وجود انتقال پرونده ایشان به شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب، هنوز کیفرخواستی برای او صادر نشده و بازداشت موقت او نیز در دو ماه اخیر به ایشان ابلاغ نگردیده است.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، علاوه بر حمایت فعلی از معلمان فارس برای تجمع صنفی روز چهارشنبه ۳ اسفند از هر حرکت دادخواهانه و حق‌طلبانه شهروندان حمایت خواهد کرد. همچنین از دادخواهی خانواده آسیب‌دیده‌گان و کشته‌شده‌گان تا حصول نتیجه منصافانه و از هر حرکت صنفی شهروندان از هر قشر و گروهی حمایت قاطع خواهیم کرد و مانند گذشته در کنار مردم ایران خواهیم ایستاد.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

پس از دو انقلاب بزرگ در تاریخ معاصر ایران، اینک جنبش‌های بزرگ اجتماعی پیشرو_ جنبش کارگری، جنبش معلمان و بازنشستگان، جنبش برابری خواهانه زنان و دانشجویان و جوانان و جنبش علیه اعدام و.‌‌.. _ در ابعادی توده‌ای و از پایین در موقعیت تاثیر گذاری تاریخی و تعیین‌کننده‌ای در شکل‌دهی به ساختار سیاسی و اقتصادی و اجتماعی کشور قرار گرفته‌اند. از همین رو، این جنبش برآن است تا برای همیشه به شکل‌گیری هرگونه قدرت از بالا پایان دهد و سر آغاز انقلابی اجتماعی و مدرن و انسانی برای رهائی مردم از همه اشکال ستم و تبعیض و استثمار و استبداد و دیکتاتوری باشد.

کانال تلگرام شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران

الناز محمدی، روزنامه‌نگار و دبیر اجتماعی روزنامه‌ هم‌میهن، در پی احضار به دادسرای اوین، بازداشت شد. ــ دادگاه انقلاب اصفهان حسین یزدی، خبرنگار، را به ۱ سال حبس تعزیری، ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور و شرکت در دوره‌ مدیریت رفتار و مهارت دانش، محکوم کرد. ــ برای محمود ملاکی، عبدالرضا امانی‌فر، اصغر حاجب و محسن عمرانی، چهار تن از اعضای هیئت مدیره کانون صنفی معلمان استان بوشهر، در پی شرکت در جریان تجمع روز معلم، قرار جلب صادر شده است.

کانون نویسندگان ایران

اعتراضات در زاهدان با شعار «مرگ بر خامنه‌ای» -جمعه ۱۴ بهمن‌ماه ۱۴۰۱
در زاهدان امروز جمعه ،مردم مجدد به خیابان آمدند و سرنگونی جمهوری اسلامی را فریاد کردند. به دنبال بازداشت چند روحانی مخالف جمهوری اسلامی اوضاع در بلوچستان ملتهب و متشنج بود. همچنین،زنان آزادیخواه بلوچ با در دست داشتن پلاکاردهای اعتراضی به بازداشت، اعدام و تخریب شخصیت های بلوچستان در زاهدان به خیابان آمدند.


فرهاد میثمی که در اثر اعتصاب غذاهای طولانی در زندان وزنش به شدت کاهش یافته در نامه‌ای از زندان رجایی‌شهر کرج نوشت که طی ۱۰ روز آینده آبی که می‌نوشد را تلخ خواهد کرد تا نشانه ای از «روزگار تلخ‌تر از زهری» باشد که حاکمان جمهوری اسلامی «از جمیع جهات برای همگان آفریده‌اند.» او گفته که این اقدام را به عنوان نشانه‌ای از پایداری بر سر خواسته های سه گانه‌اش (توقف اعدام معترضان، آزادی ۶زندانی سیاسی - مدنی و توقف آزارهای اجبار حجاب) انجام می‌دهد. او نامه خود را با این عبارت آغاز کرد: «برای روزهای زجرِ اندر زجرِ اندر زجر» آقای میثمی در این نامه نوشته: «در دوره‌ای که حاکمان در هرسه عرصه‌ی امنیت جسم و جان، سفره و معیشت، و شأن و کرامت، چیزی جز زجر و رنج هر روزه و هرلحظه در بساط مردمان این سرزمین باقی نگذاشته‌اند، به سهم کوچک خود تلاشی را آغاز کردم تا بتوان در شرایطی، این زهر دم‌افزون را با کوششی جمعی به پادزهری بدل کرد.»


سارا سیاهپور، فعال صنفی معلمان تهران، را به ۶ سال زندان، ۲ سال ممنوعیت خروج از کشور و ٢ سال محرومیت از فعالیت‌های صنفی و قانونی محکوم کرده‌اند. دادگاه انقلاب اصفهان عرفان خلیلیان، موسیقی‌دان، را که اواخر شهریور در این شهر بازداشت شده بود به ۹ سال و ۸ ماه زندان محکوم کرد.

کانون نویسندگان ایران

علی از فضای اتاقش می‌گوید، از آقای مصطفی نیلی و سهیل عربی و بقیه هم بندی‌ها. خوشحال است فضای اتاق سر و سامانی گرفته و دلشان بهم گرم است. خبر ندارد روز آخر است که آن ها را می‌بیند. و قرار است سهیل عربی ناگهانی با دستبند و پابند به زور منتقل شود و به آقای نیلی، این وکیل شریف حتی فرصت ندهند وسایلش را درست جمع کند و برود به کجا؟ کسی نمی‌داند. یکی می‌گوید اوین آن یکی شنیده رجایی شهر..

آنیشا اسدالهی

۴ روز بیرون ماندیم «هیچ خانه ای آنجا سالم نمانده و همه خانه ها آوار شده اند» « ۴ روز بیرون ماندیم و حتی یک چادر نداشتیم که در آن زندگی کنیم. غذا هم مردم تهیه کردند. دولت فقط وعده می‌دهد؛ چند ماه پیش هم که زلزله آمد دولت هیچ کاری برای ما نکرد و با دو بچه مریض که یکی از آنها مشکل کلیه دارد و دیگری شیمی درمانی میشود نمیدانم تا چه زمانی اینجا ماندگار میشویم. »
ممانعت مزدوران نوپو از ورود خودروهای کمک‌رسانی مردم به شهرستان خوی